27 Ιουνίου 2008

Ποια είναι η "φιλοσοφία" του έργου του Hallowell για την Διάσπαση Προσοχής παδιών και ενηλίκων..

Καλησπέρα.

Θα σας περιγράψω με συντομία την προσέγγιση που έχει ο διεθνώς αναγνωρισμένος ψυχίατρος-συγγραφέας Εd. Hallowell για την διάσπαση προσοχής η οποία βγαίνει περίφημα από το έργο του.

Είναι μια προσέγγιση που βοηθά όσους από εμάς έχουμε διάσπαση προσοχής (add) να γίνουμε επιτυχημένοι και ευτυχισμένοι στην ζωή.

Αφορμή για το σημερινό μας δημοσίευμα το video (από επίσκεψη στο γραφείο του Hallowell) του Dr. Kenny από το youtube. (Ακούστε αν θέλετε κάποια αρχεία ήχου στην ιστοσελίδα του)

Λοιπόν ! Διάσπαση Προσοχής !

3 μοντέλα "Διάγνωσης" από το παρελθόν μέχρι σήμερα.
1) Η Ηθική διάγνωση (Moral Diagnosis) γινόταν πολύ εύκολα πριν από χρόνια.
Χαρακτηριστικά της ήταν για παράδειγμα η αξιολόγηση ενός ατόμου ως "κακό" , "αδύναμο" που συμπεριφέρεται με αυτόν τον τρόπο επειδή οι γονείς του "δεν το μεγάλωσαν σωστά" με προτροπές συνέχεια "να προσπαθεί περισσότερο" μαζεύοντας με αυτόν τον τρόπο ντροπή και ενοχή.

2) Η ιατρική διάγνωση (Medical Diagnosis) Χάρη στην εξέλιξη της απεικονιστικής εγκεφάλου (Brain Imaging, SPECT), της γενετικής και νευροψυχολογίας γίνεται ξεκάθαρο πως οι ενήλικες και τα παιδιά με διάσπαση προσοχής (ας προσθέσουμε και το κλισέ...με ή χωρίς υπερκινητικότητα) έχουν όντως διαφορές σε σημεία του εγκεφάλου τους από αυτούς που δεν έχουν. Απεικονίζονται ξεκάθαρα οι διαφορές στην ενεργοποίηση/κίνηση νευροδιαβιβαστών. Ρίξτε μια ματιά για να δείτε για τι ακριβώς μιλάμε σε μια συλλογή από απεικονίσεις εγκεφάλων. Αυτά που περιγράφουμε δεν είναι κάτι γενικό και αόριστο που κάποια στιγμή θα αποδειχθεί. Υπάρχει και συμβαίνει σήμερα.

Μένοντας όμως στην ιατρική διάγνωση δημιουργούμε και στίγμα. Από την μία πλευρά είναι λυτρωτικό με επιστημονικά στοιχεία να αποδεικνύεται περίτρανα πως υπάρχει υπόβαθρο για την συμπεριφορά μας και δεν είμαστε απλά "τεμπέληδες". Δεν τα πάμε τόσο καλά σε τομείς της ζωής μας όχι από καπρίτσιο αλλά γιατί έτσι είναι το μυαλό μας. Δεν στεκόμαστε μόνο στην ιατρική διάγνωση προχωράμε και στην επόμενη.

3) Η διάγνωση βασισμένη στα δυνατά μας σημεία (Strength Based Diagnosis). Το σκεπτικό πίσω από αυτή είναι πως εκείνο που προέχει δεν είναι να ανακαλύψουμε σε ποια σημεία δεν είμαστε και τόσο καλοί, όσο να βρούμε τα σημεία εκείνα στα οποία διακρινόμαστε και το ταμπεραμέντο μας μπορεί να λειτουργήσει θετικά για εμάς και τις επιτυχίες μας. (κοινώς εκεί που αν μας αφήσουν "μπορούμε να κάνουμε θαύματα") Πρέπει να βρούμε τα δώρα που κρύβονται μέσα μας να τα ξεδιπλώσουμε και να τα καλλιεργήσουμε.

Προσοχή λοιπόν στο τι διαβάζουμε. Προσωπικά εμπιστεύομαι την σκοπιά του Hallowell που μιλά και από προσωπική εμπειρία. (άλλο να μιλά κάποιος για διάσπαση όταν την έχει και διαμορφώνει τόσο πολύ την ζωή του ...και άλλο κάποιος που το προσεγγίζει εξωτερικά...για τους εντελώς αμαθείς-ημιμαθείς ψυχολόγους-ψυχιάτρους δεν το συζητάμε καν...)
Δεν έχει νόημα να μαζεύει κανείς άσκοπο υλικό αν δεν τον βάζει σε μια θετική τροχιά στην ζωή του. Για το λόγο αυτό θα ακούσετε συχνά ότι στα άτομα με διάσπαση προσοχής προτείνεται αντι της παραδοσιακής ψυχοθεραπείας (χωρίς αρχή και τέλος που μπορεί από κάποιο σημείο και έπειτα να μπερδέψει) το "coaching". Να βρει κανείς κάποιον (μπορεί να είναι από ένας παππούς ή μια γιαγιά μέχρι κάποιος που θα αμείβεται για να μας κρατά σε επίβλεψη ότι ολοκληρώνουμε τις εργασίες μας και τα σχέδια μας (προσωπικά, επαγγελματικά κ.α.) είναι σε ένα δρόμο. (για να μην επιβαρύνουμε-φορτίζουμε συνέχεια μόνο τον σύντροφο) Να μας δίνει το παραπάνω "παρακινητικό χτύπημα στην πλάτη" για να ολοκληρωθούν οι εργασίες μας. Αυτό έχουμε ανάγκη. Το τι πρέπει να κάνουμε το ξέρουμε πολύ καλά, καλό να έχουμε κάποιον να μας το υπενθυμίζει ή όταν έχουμε απογοητευτεί να μας δείχνει πόσο πολύ έχουμε προχωρήσει και πως ένα μικρό βηματάκι χρειάζεται ακόμα για την πραγματοποίηση των στόχων μας.
Διάβασα στα εν λόγω βιβλία των Hallowell & Amen πως ένα φαινομενικά άσχετο γεγονός ή μια μικρή στεναχώρια ή κάποια αλλαγή μπορεί να μας απογοητεύσει, να μας αποδιοργανώσει την σκέψη , να ξυπνήσει μέσα μας "αρνητικούς συνειρμούς". Να σταματήσουμε την ουσιαστική εργασία και να αρχίσουμε να κάνουμε σεναριολογίες.Εκεί χρειαζόμαστε κάποιον να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα με θετικό και παρακινητικό τρόπο
Τα παραδείγματα επιτυχιών είναι αμέτρητα.Το ίδιο το μυαλό μας που μας προβληματίζει κάποιες φορές θα μας δώσει θαύματα και επιτυχίες.

7 Ιουνίου 2008

Robert Frank ph.d. - Part B

"Όταν ήμουν παιδί με αποκαλούσαν χαζό τεμπέλη και μάζεψα πολλούς τέτοιους τίτλους από το σχολείο, τη γειτονιά...παρόλα αυτά, σήμερα, είμαι ψυχολόγος, συγγραφέας, καθηγητής κολεγίου, σύζυγος, πατέρας..."
"Η δυσλεξία συνεπάγεται αγώνα"

"Η δυσλεξία επηρεάζει την ζωή του παιδιού σας από την στιγμή που θα ξυπνήσει το πρωί μέχρι την στιγμή που θα πάει για ύπνο..."
"η βάση της δυσλεξίας είναι νευρολογική"

" Γνωρίζει καλά πως δεν είναι σαν όλα τα παιδιά αλλά ταυτόχρονα είναι αποφασισμένο να κρατήσει το πρόβλημα καλά κρυμμένο πίσω από ένα πέπλο μυστικότητας"

"Η δυσλεξία δεν οφείλεται σε μειωμένη νοημοσύνη. Τα περισσότερα δυσλεκτικά παιδιά έχουν δείκτη νοημοσύνης γύρω στο μέσο όρο ή πάνω από αυτόν"
"Επηρεάζει γύρω στο 15% του πληθυσμού στις ΗΠΑ"

"H θολούρα του μυαλού"
"Ο κόσμος όπως τον βλέπουν τα δυσλεκτικά άτομα μπορεί να χαρακτηριστεί νοητικά θολός....για να το καταλάβετε σκεφθείτε κάποιες φορές που ήσασταν τόσο καταπονημένοι ώστε σας ήταν δύσκολο να σκεφθείτε...έχω εμπειρικά διαπιστώσει ότι η δυσκολία στην μνήμη -τόσο την βραχυχρόνια όσο και την μακροχρόνια είναι συναισθηματικά μια από τις πιο επώδυνες πλευρές της δυσλεξίας...στην σταδιοδρομία μου ως καθηγητής, έχω διδάξει το μάθημα "εισαγωγή στην ψυχολογία" αναρίθμητες φορές. Κι όμως κάθε φορά που το διδάσκω, πρέπει να επαναδραστηριοποιώ τον εγκέφαλό μου για να αναδιοργανώνω το υλικό μου...είμαι αναγκασμένος να αποκτήσω τον έλεγχο ενός υλικού που κανονικά, έπρεπε να ξέρω απ' έξω και ανακατωτά..."
"Καθώς θα συντονίζεστε με την μυστική ζωή του δυσλεκτικού σας παιδιού (ή του εαυτού σας!) θα μπορέσετε να αναγνωρίσετε τις περιόδους της ημέρας όπου ο εγκέφαλος λειτουργεί καλύτερα, όπως και εκείνες όπου ό,τι και να κάνει πάει στραβά.."

"Είναι σημαντικό να θυμάστε πως όπως και τα περισσότερα παιδιά, τα δυσλεκτικά παιδιά λειτουργούν καλύτερα όταν έχουν κοιμηθεί καλά το βράδυ"

"Εγώ κάθε βράδυ, πέφτω για ύπνο το αργότερο στις 10:00 και ξυπνάω στις 5:00 το πρωί. Μετά από τόσα χρόνια συμβίωσης με την δυσλεξία, έχω διαπιστώσει πως οι μέρες μου κυλούν καλύτερα όταν εκμεταλλεύομαι στο έπακρο τις πρωινές ώρες. Στις περιπτώσεις που είμαι υποχρεωμένος να ξαγρυπνήσω, την επόμενη μέρα η παραγωγικότητά μου πέφτει κατακόρυφα."
"Πριν μερικά χρόνια ένας αριστούχος φοιτητής του τμήματος ψυχολογίας μου εξομολογήθηκε πως ο φόβος του μήπως κάποια στιγμή "ανακαλύψουν" το πρόβλημά του, τον έκανε, πολλές φορές να αμφιβάλλει αν θα έπρεπε να συνεχίσει τις πανεπιστημιακές του σπουδές..."
"Η επιλογή που κάνω καθημερινά είναι να σηκωθώ πρωί-πρωί, να χρησιμοποιήσω τις αντισταθμιστικές μου τεχνικές για να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις της ημέρας, να κάνω τα πράγματα που χρειάζεται να κάνω, και να κρατήσω θετική στάση και διάθεση"

"Το πιο δύσκολο πράγμα που πρέπει να αντιληφθεί ο γονιός είναι ότι ο φόβος μπορεί να σε σακατέψει πιο πολύ και από την ίδια την δυσκολία"
"Μπορεί στα δικά σας μάτια οι ανησυχίες και οι φόβοι του παιδιού σας να φαντάζουν υπερβολικοί, για το παιδί σας όμως, τα συναισθήματα αυτά είναι πέρα για πέρα αληθινά..."

"Αν τα αψηφήσετε λέγοντας "έλα μωρέ δεν χρειάζεται να ανησυχείς, μια χαρά θα πας" θα έχετε κάνει ένα λάθος. Είναι καλύτερα να δώσετε σημασία σ' αυτά που σας λέει, να ακούσετε προσεκτικά όλα όσα έχει να σας πει και μετά να συζητήσετε μαζί του με ποιο τρόπο θα αντιμετωπίσετε το πρόβλημα στο μέλλον.."

"Η αντίληψη του κόσμου μέσα από το φακό του "εμείς και οι άλλοι" οδηγεί το δυσλεκτικό παιδί σε μια αδιάκοπη αναμέτρηση με τις επιτυχίες και τους θριάμβους των άλλων, και όχι στην ανακάλυψη και εδραίωση των προσωπικών του ορίων και κριτηρίων"

Παροτρύνω τους γονείς να βοηθήσουν το παιδί να αξιοποιεί στο έπακρο τις δυνατότητες του και ταυτόχρονα να τις αποδέχεται και να τις τιμά, χωρίς να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους. Βοηθώντας να καταλάβει το παιδί ότι δεν είναι χαζό, κι ότι απλά έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία, κάνουμε ένα βήμα στην σωστή κατεύθυνση...το παιδί είναι πολύ δύσκολο να το δεχτεί, το μόνο που θέλει είναι να μην διαφέρει σε τίποτα από τους συνομήλικούς του..."

"όλοι οι άνθρωποι σε κάποια πράγματα είναι καλοί και σε κάποια άλλα δυσκολεύονται...φροντίστε να διαβεβαιώνετε συνεχώς το παιδί σας για αυτό.."

"Πείτε στο παιδί σας ποιες ήταν οι δικές σας αδυναμίες...ποια πράγματα ήταν και ποια πράγματα πάντα θα είναι μια πρόκληση για εσάς...έτσι θα το βοηθήσετε να καταλάβει ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τα δυνατά και τα αδύνατα τους σημεία..."

"τα πράγματα που δυσκολεύουν το παιδί σας δεν καθορίζουν την αξία του...επαινέστε το παιδί σας για τις ικανότητες και τις επιτυχίες του...μην περιμένετε να μαντέψει την σκέψη σας..."
"...παρόλο που έχω πλούσια εμπειρία για τα δυσλεκτικά παιδιά και πολλές ιδέες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων...δεν θα μπορούσα ποτέ να τις βάλω σε τάξη ή να τις διατυπώσω με σαφήνεια για να γίνουν βιβλίο, χωρίς την βοήθεια του συντάκτη και του επιμελητή μου"

"όπως όμως εγώ βασίζομαι στη δική τους βοήθεια για να μπορέσω να μεταφέρω σ' εσάς τις ιδέες μου έτσι και αυτοί εξαρτώνται από την επαγγελματική μου εμπειρία και γνώση..."

"Να βρείτε μια θαυμάσια διέξοδο για την έκφραση του θυμού...όπως πχ το kick box"

"Τα περισσότερα παιδιά δίνουν στους γονείς κάποιο μήνυμα για το τι τους αρέσει πραγματικά να κάνουν"

"5 στάδια κατά την Ρος στην διαδικασία του πένθους: Άρνηση, θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή"

"...στο γυμναστήριο όταν νιώθω κουρασμένος και μου ρχεται να τα παρατήσω, θυμίζω στον εαυτό μου πόσο σκληρά δουλεύω για να πετύχω κάποιους στόχους στην καθημερινή μου ζωή"

Επειδή τα δυσλεκτικά άτομα έχουν αναμφίβολα ιδέες κλείνουμε με μια φράση του Αριστοτέλη που βρήκαμε σε κάποιο site και την μεταφέρουμε στα αγγλικά:

"There is nothing so powerful, as an idea

whose time has come"

Aπό το βιβλίο του δυσλεκτικού ψυχολόγου Robert Frank

Όπως κάθε άνθρωπος με μαθησιακή δυσκολία χρωστά ευγνωμοσύνη για τις επιτυχίες και τα επιτεύγματά του σε μια σειρά ανθρώπων που τον στήριξαν και τον υποστήριξαν. Έτσι και ο συγγραφέας μιλά για ένα "επιτελείο υποστήριξης" που όχι μόνο τον βοηθά να διαβάζει και να γράφει αλλά και τον στηρίζει συναισθηματικά.
Έτσι και εμείς τα άτομα με "μαθησιακές δυσκολίες", με το ταμπεραμέντο της "διάσπασης προσοχής" έχουμε να φροντίσουμε για την δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης που θα μας στηρίζει και θα μας βοηθά να ολοκληρώνουμε τις εργασίες μας. Μπορεί, ως γνωστόν, να έχουμε σπουδαίες ιδέες αλλά χρειαζόμαστε να έχουμε το χέρι βοήθειας που με συνέπεια θα μας στηρίξει στα απλά ή τα σύνθετα και δεν θα μπούμε σε φαύλο κύκλο απογοήτευσης, απραξίας, χάσιμο χρόνου κλπ. Οικιακοί βοηθοί, σύμβουλοι, καλοί λογιστές, coach αλλά και αγαπημένα πρόσωπα (όπως πχ ένας παππούς) μπορούν να μας στηρίξουν και να πετύχουμε θαυμαστά πράγματα σε όσα είμαστε καλοί.

Διαβάζοντας λοιπόν το βιβλίο σημειώσαμε:

"Η δυσλεξία συνεπάγεται αγώνα"
Συμβουλή σε γονείς (για τα παιδιά τους) : "πρώτα και κύρια μην χάσετε ποτέ το κουράγιο σας"

(συνεχίζεται..)


4 Ιουνίου 2008

Aπό το βιβλίο "Η Διάγνωση της Διάσπασης Προσοχής" - Πρακτικός Οδηγός - Εκδόσεις Καστανιώτη

Δεν κάνουμε περίληψη. Απλά παραθέτουμε σημεία του βιβλίου που μας άρεσαν. Σε κάθε βιβλίο καθένας αγγίζεται από διαφορετικά σημεία.
Πολύ καλοί, για όποιον θέλει να διαπιστώσει αν έχει διάσπαση προσοχής, να θυμηθεί πως ήταν όταν ο ίδιος πήγαινε σχολείο (ή αν το παιδί του έχει διάσπαση προσοχής) ορισμένοι πίνακες που παραθέτονται στο παράρτημα του βιβλίου. Υπάρχουν επίσης Διαγνωστικές Κλίμακες για ενήλικες (μεταφρασμένες στα ελληνικά) όπως η Wender Utah Rating Scale. Eυχάριστη έκπληξη και η αναφορά σε test του Daniel G. Amen, ΜD. (επίσης μεταφρασμένο στα ελληνικά. Έχουμε προτείνει για την διάσπαση προσοχής ένα πλήρες βιβλίο, το Healing ADD)
π.χ. (από το τέστ)
Χαμηλή ενέργεια: 75. Περίοδοι χαμηλής ενεργητικότητας, ειδικά νωρίς το πρωί και το απόγευμα. Μιλούσα με μια φίλη από θεσσαλονίκη και θέσαμε το θέμα της χαμηλής ενέργειας που νιώθουμε - θέλει δουλειά το συγκεκριμένο θέμα καθώς φαίνεται ότι εκτός από την διατήρηση της προσοχής και η διατήρηση της ενέργειας ταλαιπωρεί εξίσου.

Μιλώντας για διαγνωστικά κριτήρια για ενήλικες στην σελίδα 116 διαβάζουμε:
Αν έχετε παρουσιάσει το λιγότερο 12 από τις παρακάτω συμπεριφορές και αν τα συμπτώματα δεν σχετίζονται με άλλη παθολογική/ψυχιατρική κατάσταση...:
  • Μια αίσθηση αποτυχίας όσον αφορά την πραγματοποίηση των στόχων σας (άσχετα με το πόσα έχετε καταφέρει)
  • Δυσκολία στο να οργανώνεστε
  • Χρόνια Αναβλητικότητα
  • Συχνή Αναζήτηση ερεθισμάτων
  • Μη ανοχή στην ανία
  • Εύκολη διάσπαση της προσοχής σας, τάση να αφαιρείστε στην μέση της σελίδας, ή μιας συζήτησης, συχνά μαζί με ανικανότητα να εστιάσετε.
  • Ανυπόμονος
  • Αλλαγή σχεδίων, ορισμός νέων πλάνων ή επαγγελματικών σχεδίων. Θερμός χαρακτήρας.
  • Τάση για συμπεριφορές εθισμού.
  • Χρόνια προβλήματα αυτοεκτίμησης.
  • Εναλλαγές στην διάθεση, ευμετάβλητη συναισθηματική κατάσταση, ειδικά όταν αποσυνδέεστε από ένα πρόσωπο ή σχέδιο.

Στην σελίδα 91 διαβάζουμε για την ιστορία ενός νέου 32 ετών:

"...στο σχολείο δεν ήμουν καλός μαθητής, αλλά δάσκαλοι και καθηγητές λέγανε στους γονείς μου ότι αν στρωνόμουν θα γινόμουν πολύ κάλός και θα έπαιρνα υψηλούς βαθμούς. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν στρωνόμουν όχι γιατί δεν ήθελα αλλά γιατί δεν μπορούσα..."

"..φίλους έχω πολλούς αλλά δεν μπορούσα να μείνω σε μόνιμη σχέση με κοπέλα, γιατί όλο και κάτι συνέβαινε και με τον τρόπο μου την έδιωχνα, χωρίς να το θέλω...αυτά τα προβλήματα και η σύγκριση με τους φίλους μου, οι οποίοι πάνε καλά στην ζωή τους με έβαλαν σε σκέψη και αποφάσισα να ψάξω το ζήτημα..."

"'Ολα αυτά μου προκαλούσαν άγχος και μεταπτώσεις στην διάθεσή μου και δεν μπορούσα να εξηγήσω τι δεν πάει καλά στην ζωή μου...δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ενώ ήθελα πράγματα, δεν μπορούσα να τα πετύχω, γιατί έφτανα στο παρά πέντε και τα παρατούσα, γιατί δεν μπορούσα να βάλω την ζωή μου σε μια τάξη και να προχωρήσω από την θεωρία στην πράξη..."

"...βρήκα δουλιά στο ατελιέ ενός περιοδικού και τώρα παραμένω στην ίδια εργασία για 8 μήνες κάτι που αποτελεί προσωπικό ρεκόρ για μένα..." (κάπου εκεί είναι και το δικό μου!)

Στην σελίδα 23 αναλύεται η διάσπαση προσοχής κατά τον Russell Barkley που ανακαλύψαμε πρώτη φορά χάρη στο βιβλίο που παρουσιάζουμε.

5 πρωταρχικά προβλήματα κατά τον Barkley για ένα άτομο για να ελέγξει την συμπεριφορά του είναι:

  1. Δυσκολία στην διατήρηση της προσοχής. [...φαίνεται να στρέφονται στις πιο διασκεδαστικές ή ανταποδοτικές πλευρές κάθε κατάστασης...δυσκολεύονται να διατηρήσουν την σκέψη τους στην δουλειά τους και να αναστείλουν την τάση τους να σκέφτονται πράγματα που δεν σχετίζονται με αυτή...]
  2. Δυσκολία στον έλεγχο των παρορμήσεων. [...προβλήματα με παρορμητική συμπεριφορά όσο και με παρορμητικό τρόπο σκέψης...έφηβοι και νεαροί ενήλικες με add έχουν 4 φορές παραπάνω πιθανότητες για αυτοκινητικά ατυχήματα και λαμβάνουν 4 φορές περισσότερες κλήσεις...δεν σκέφτονται, πριν ξοδέψουν χρήματα, τις επιπτώσεις στο χρηματικό τους απόθεμα...]
  3. Υπερβολική δραστηριότητα
  4. Δυσκολία στην υπακοή σε κανόνες ή οδηγίες
  5. Υπερβολική ποικιλομορφία στις αντιδράσεις του ατόμου σε διάφορες καταστάσεις, κυρίως κατα την διάρκεια κάποιας εργασίας. [...το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορούν να κάνουν την δουλιά, αλλά ότι δεν μπορούν να διατηρήσουν το σχέδιο παραγωγικότητας μια δραστηριότητας με τον τρόπο που μπορούν οι άλλοι (Barkley, 1995)...συνεπώς το να λέγεται στα άτομα με ΔΕΠ να προσπαθούν πιο σκληρά είναι μάταιο, αντιθέτως μέλημα πρέπει να είναι η διατήρηση του ενδιαφέροντος και η ανεύρεση κινήτρων για τα άτομα αυτά...]

Από Ελληνική Βιβλιογραφία ανακαλυψαμε την ύπαρξη των:

Κάκουρος, Ε., & Μανιαδάκη, Κ. (2000). Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
Καλαντζή-Αζίζι, Α., & Καραδήμας, Ε. Χ. (υπό δημοσίευση). Διάσπαση προσοχής και αδυναμία ελέγχου των παρορμήσεων: Από τον απρόσεκτο μαθητή ως τη διαταραχή ελλειμματικής προσοχής - υπερκινητικότητα. Στο Α. Καλαντζή-Αζίζι & Μ. Ζαφειροπούλου (Επιμ.). προβλήματα συμπεριφοράς και ψυχικής υγείας στο σχολείο.
Καραδήμας, Ε. Χ. (2001). Τεχνικές παρέμβασης για την αντιμετώπιση της ΔΕΠΥ στα πλαίσια της σχολικής και της σχολικής αγωγής. Στο Ε. Κάκουρος (Επιμ.), Το υπερκινητικό παιδί: Οι δυσκολίες του στη μάθηση και στη συμπεριφορά (σελ. 97-121). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.


Η Α. Καλαντζή-Αζίζι είναι Καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Επιστημονική Διευθύντρια του ΙΕΘΣ. Επί σειρά πολλών ετών έχει ασχοληθεί με διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας σε παιδιά και εφήβους.

Στα Αγγλικά ένα ενδιαφέρον site με διαγνωστικούς πίνακες για την Διάσπαση προσοχής (και όχι μόνο!) το : http://www.neurotransmitter.net/adhdscales.html

Γενικά θα έλεγα πως έχει σημασία το βιβλίο που θα διαβάσετε να έχει γραφτεί με κατάλληλα θετικό τρόπο κατά προτίμηση από επιστήμονα που έχει και ο ίδιος add. Οι μεταφράσεις καμιά φορά "χάνουν" σε σχέση με το προτότυπο. Δεν καταφέρνουν να περάσουν το μήνυμα που θέλει ο συγγραφέας.

Θα βοηθηθεί κανείς από το να διαβάσει βιβλία που αντιμετωπίζουν το θέμα από την ουδέτερη-θετική του πλευρά. Να μπλεχτεί κανείς σε ιατρικά-επιστημονικά κείμενα με στοιχεία που καμιά φορά αλληλοαναιρούνται δεν έχει νόημα. Μας ενδιαφέρει η ουσία. Μας ενδιαφέρει πως θα κάνουμε καλύτερη την ζωή μας. Μας ενδιαφέρει το θεραπευτικό πλάνο. (γιατί απαιτείται πολύπλευρη αντιμετώπιση και πλάνο με ανάδειξη των θετικών σημείων του ατόμου με διάσπαση προσοχής). Μας ενδιαφέρουν οι τεχνικές που ανέπτυξαν άτομα με το ίδιο ταμπεραμέντο πριν από εμάς και πέτυχαν.
Για την ώρα, τα βιβλία των Hallowell και D. Amen είναι αυτά που με έχουν αγγίξει στην ουσία του θέματος που αναλύουμε. Η γνώση υπάρχει, το θέμα είναι πως θα συνεχίζουμε να την εφαρμόζουμε.

Συνάντηση Πέμπτης 7 Δεκεμβρίου 2017

Σας περιμένουμε για συζήτηση σχετικά με την ΔΕΠΥ την Πέμπτη  7 Δεκεμβρίου 2017 , στις 19:30 στο καφέ yellow στην Λουκά Μπέλου 12. Δίπλα...